نویسنده با نگاهی موشکافانه و بی پروا سنی را ادامه می دهد که پیش تر متفکرانی چون مارشال مک لوهان پی گرفته بودند. بعد فرهنگ فناوری نه از سریقی آن بلکه با هدف فهمیدن اینکه چگونه فناوری بولند روابط انسانی اندیشه و حافظه جمعی ما را دگرگون کنند.
داستانهایی که سامبرا مینویسد کوتاه و کم حجماند. شیوه داستاننویسی او هم همین گونه است، موجز اما صریح. ایده را یک راست روی کاغذ سرازیر میکند و حالا وظیفه خواننده است که سهمش را از این کلام موجز بردارد یا برندارد. این ویژگی در نثر او نیز بازتاب دارد. گویی خواننده رو به رویش نشسته باشد و با هم مشغول گپ و گفت باشند، بدون زبان بازی شبیه آنچه که در زبان زندگی روزمره جریان دارد.
نیل برتون با کاوش در ماهیت اختلالاتی همچون اسکیزوفرنی، افسردگی، اختلال دوقطبی و... به واکاوی ذهن، بدن، زبان و خلاقیت انسان میپردازد و پرسشی را که سالهاست نقل زبان همگان شده دوباره پیش میکشد: آیا رابطهای بین نبوغ و دیوانگی وجود دارد؟