اگر زمان اول لارنس تورنتون با نام سوگ نامه بوئنوس آیرس را با آن داستان شگفت انگیز خوانده باشید، بی شک لحن روایی مسحور کننده و رئالیسم جادویی اش برایتان به تجربه ای فراموش نشدنی تبدیل شده.
نویسنده با نگاهی موشکافانه و بی پروا سنی را ادامه می دهد که پیش تر متفکرانی چون مارشال مک لوهان پی گرفته بودند. بعد فرهنگ فناوری نه از سریقی آن بلکه با هدف فهمیدن اینکه چگونه فناوری بولند روابط انسانی اندیشه و حافظه جمعی ما را دگرگون کنند.
میتوانستم تمام ساختمانهای این شهر را ببلعم، میتوانستم همهچیز را ببلعم، آسمان را، جنازۀ شبح را، دروغ را، حقیقت را، دریا را. گرسنۀ چیزی بودم که نامی نداشت.