ما همواره آنقدر دنبال موفقیت میدویم که دیگر فرصتی برای اهمیت دادن به تفکرات و عواطفمان باقی نمیماند! نیل برتون در ادعایی بدیع و جالب میگوید این هنر شکست/شکست خوردن است که چنین فرصتی را لابهلای دوندگیهای جنونآمیز روزانهمان فراهم میکند. در نتیجه، ما بعد از بازتعریف مفهوم «دستاورد یا موفقیت»، تازه متوجه اهمیت و زیبایی «نرسیدن یا شکست» میشویم.
((فراتر رفتن)) با ترکیب روانشناسی مدرن و دیدگاه های آبراهام مزلو به ما نشان می دهد برآورده ساختن نیازهای اساسی که شاید در این دوران خیلی از ما با آن درگیر هستیم، نه تنها مانعی برای رشد نیست