در مرکز این نمایشنامه، شورش معدنچیان آستوریاس در سال ۱۹۳۴ قرار دارد؛ قیامی که به دنبال روی کار آمدن دولت محافظهکار اسپانیا، به شکلی خونین سرکوب شد. بیش از ۱۵۰۰ نفر جان باختند و حدود ۳۰٬۰۰۰ کارگر بازداشت شدند.
نمایشنامهای که از بستر سوگ شخصی برآمد، اما به اثری جهان شمول در باب پیوندهای زنانه، تابآوری در برابر فقدان، و معنا دادن به زندگی از خلال طنز و همدلی بدل شد.