افلاطون در این کتاب از روش گفت‌ وگو استفاده کرده است. اصل گفت‌ وگوهای این کتاب به زمانی که افلاطون پنج ساله بوده، یعنی هنگام «صلح نیسیاس» بازمی‌ گردد

امروزه کمتر کسی این حقیقت را که ظهور نیما یوشیج و شاگردان شعری او محصول یک نیاز اجتماعی است، انکار می‌کند. همان گونه که سعدی و حافظ نیز محصول شرایط اجتماعی عصر خویش بوده‌اند.

(زندگینامه)

(زندگینامه)