نگاهی دیالوژیک به مثنوی مولاناست. در این اثرنی نامه در قالب نیاز به پیوند و آزادی که در عمق جان جاری و در عفا در جنبش است.

در حالی که فکر و ذکر دو مسیر صحیحبه سوی حقیقت است و مردان به حسب اقتضا در حوزه فکر بیش از زنان فعالیت و پویایی دارند رسیدن به کمال روح از منظر آیات الهی در گرو داشتن دل سالم است.

عبدالحسین زرین‌کوب ادیب، تاریخ نگار، منتقد ادبی، نویسنده، و مترجم برجستهٔ ایران معاصر است.

در قرن پنجم گاهشمار اسلام حدود اواسط قرن یازدهم میلادی، عالم برجسته‌ای به نام ابو القاسم عبد الکریم بن هوازن قشیری (متوفی ۴۶۵ ق /۱۰۷۲ میلادی) در شهر نیشابور می‌زیست. در آستانه شصت سالگی قشیری درصدد نگارش اثری برآمد که شور یادگیری و گستردگی تجارب وی را در بر می‌گرفت. بدین ترتیب در سال ۴۳۷ ه.ق (۶-۱۰۴۵) میلادی قشیری دست به قلم برد و اثر مورد نظر خود را به رشته تحریر در آورد. کتاب مزبور تفسیر آیه به آیه قرآن از ابتدا تا آخر آن بود...

لائوزی (/ˈlaʊdzə/)، که در میان راه‌های دیگر با نام لائوتسه نیز شناخته می‌شود، یک فیلسوف نیمه افسانه‌ای چینی و نویسنده تائو ته چینگ (لائوزی)، یکی از متون بنیادی تائوئیسم در کنار ژوانگزی بود. این نام که به معنای واقعی کلمه «استاد پیر» است، احتمالاً برای به تصویر کشیدن یک گمنامی باستانی بود که می‌توانست با کنفوسیوسیسم صحبت کند...

(دفاعیه ها و ردیه ها در عرفان و تصوف)