درد اشتیاق نگاهی دیالوژیک به مثنوی مولاناست. در این اثرنی نامه در قالب نیاز به پیوند و آزادی که در عمق جان جاری و در عفا در جنبش است. بازخوانی میشود. نی نامه در جست و جوی سینه ای شرحه شرحه است تا شرح درد اشتیاق را برایده دردی که در تکاپوی پیوند با یار و آزادی از اغیار است. در آمیختگی نیاز به پیوند و آزادی بنیاد مشتری را شکل میدهد و در سراسر آن طنین انداز است. بر پایه همین طنین وصل و فصل مستونهای بنای مثنوی در قالب شخصیتهای پادشاه کنیزک زرگر و طبیب الهی در داستان نخست برپا می شود. درد اشتیاق کتابی است بر پایه آنچه در سودای خوش از همین داستان نخست بازآفرینی شده جایی که طبیب الهی و مرد مدرن و نویسنده در مصافی با مولانا دیالوگی میان نظریه های مدرن و خرد مسنت و شهود اسطوره پدید می آورند. در این دیالوگ شاید چیزی دوباره زاده شود که فهم «من» را در مواجهه با خویش و میرانش صیقل زند.