جسی تیستل استادیار گروه علوم انسانی دانشگاه یورک در تورنتو است.

رمان بازسازی آدم‌ها نوشته‌ی سوفی اکسانن، داستانی تاریک و پرتنش است که در پس‌زمینه‌ی تاریخی و سیاسی استونی در دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۰ روایت می‌شود.

بی خانمانی بوج بیش از سی سال طول کشید که بخش بزرگی از زندگی بزرگ سالی او بود.

کتاب «قدرت معنا» نوشته‌ی امیلی اصفهانی اسمیت، پاسخی آرام و خردمندانه به پرسش همیشگی انسان است: «چطور می‌توان زندگی‌ای معنادار داشت؟»

من اختیار خودم را هم نداشتم، چه رسد به اختیار واژه‌ها.

پیتر هاندکه در «اندوهی ناگفتنی» با بی‌رحمیِ یک جراح، زندگی مادرش را کالبدشکافی می‌کند. زنی که در ۵۱ سالگی با خوردن قرص‌های خواب‌آور خودکشی کرد. این اثر نه سوگنامه‌ای احساسی، بلکه پژوهشی ادبی - جامعه‌شناختی است درباره‌ی مکانیسم‌های خردکننده‌ای که یک زن عادی را از کودکی در چنبره‌ی فقر، ازدواج تحمیلی، و جنگ جهانی دوم تا ورطه‌ی ناامیدی مطلق می‌کشاند.

رمان "بتی" شعری است در ستایش بازآفرینی خویشتن و اینکه چگونه می‌توان راهی برای دوام، زیستن و برای انسان ماندن یافت.

"جغرافیای نبوغ" پژوهشی جذاب و چندبعدی درباره‌ی ارتباط بین مکان و خلاقیت است. وینر در این اثر به بررسی شهرهایی می‌پردازد که در دوره‌های مختلف تاریخ به کانون‌های نبوغ و نوآوری تبدیل شده‌اند، از آتن باستان و فلورانس رنسانس تا سیلیکون‌ولی معاصر. او با ترکیبی از روایت‌های سفر، تحلیل‌های تاریخی و مصاحبه‌های عمیق، این پرسش محوری را دنبال می‌کند که چه عواملی-اعم از فرهنگی، اجتماعی، جغرافیایی و حتی آب‌وهوایی-به شکوفایی استعدادهای خلاق در یک مکان خاص کمک می‌کنند.

گفته بودم که این داستان چند آغاز دارد. روزی که پایم را گذاشتم توی آن خانه، تک‌تک روزهایی که آن خانه را برای همیشه ترک نکردم. اما شاید هم داستان با ورودم به آن خانه یا به‌دنیا‌آمدن دخترک یا نیش زنبور آغاز نشد، بلکه همان بعدازظهری آغاز شد که آن سگ افتاد دنبالم و من هم اشتباه کردم و راهش دادم.