در کلاس درسی در سئول، زنی جوان به استاد زبان یونانی خود نگاه می‌کند. زن سعی می‌کند حرف بزند ولی صدایش را از دست داده. استاد که به‌تدریج بینایی‌اش کم و کمتر می‌شود، هر روز بیشتر جذب این زن ساکت می‌گردد...

تسلی‌ ناپذیر گویی سایه یک رمان است و راوی آن در این عالم غرق در سایه گم است. سرتاسر داستان تلاش راوی است برای روشن‌تر کردن رازی که به نظر دهشتناک می‌آید، اما از آغاز تا به آخر رمان این عدم قطعیت است که بر خط به خط اثر سایه افکنده است.

«امپراتور جونز» در بین آثار اونیل نقطه‌ی عطف به‌شمار می‌آید. این نمایش‌نامه که کم‌تر به دیالوگ و بیش‌تر برای تکمیل زبان نمایشی به تأثیرات صحنه و صدا متکی است، کلیدی بود که اونیل برای گشودن در همه‌ی گنجینه‌های تئاتر مدرن خود پیدا کرد.

امروز حقیقت تلخ در خیابان ابراهیم رخ نموده و میدان برای از کوره به در رفتگان خالی مانده است. خشم برهم‌انباشته مثل کوه آتش‌فشان فعال شده است. نعره‌های جنون‌آمیز از جگرها برمی‌آیند. هرچه برپاست کوبیده می‌شود.

سال ۱۹۰۱ در بیست و نهمین ولایت امپراتوری رو به زوال عثمانی، جزیره مینگر، طاعون شایع میشود.

کتاب پیش رو درباره دلقکی است به نام شنیر که شکست عاطفی خورده و به الکل روی آورده است.