(داستان های فارسی،قرن 14)

محمد نگاهی پرمعنا و زيركانه حواله او كرد. لحنش را دلگرم كننده ديده بود...

(داستان های فارسی،قرن 14)

(داستان های فارسی،قرن 14)

شاید اگر پیش از این، آنجا بودم از دیدن چنین منظره­ای به وجد می‌آمدم ولی اکنون گره­ی کوری بودم بر نقش قالی­ای که زمین و آسمان و همه چیز در آن زیبا بود!

ادبیات مکتوب کلاسیک ایران، ادبیات طبقات فرداست جامعه.به ویژه شاهان و امیران و در خدمت گفتمان حاکمان و تبلیغ و اشاعه اهداف آنان است

با صدای فریاد خودش هراسان چشم گشود؛ دست لرزانش را روی قفسه‌ی سینه‌ کشید و با نفس عمیقی سعی کرد تپش قلبش را آرام کند. هرازگاهی کابوس‌هایی سراغش می‌آمدند که تاریخ انقضایش خیلی وقت پیش سر آمده بود.