کتاب "تراژدی و تعالی"، پژوهشی ژرف در یکی از کهنترین و پیچیدهترین ژانرهای ادبیات جهان است. این اثر نهتنها تراژدی را میکاود، بلکه از آن بهعنوان ابزاری برای درک وضعیت انسانی در جهان متغیر و پرتنش امروز بهره میگیرد. خواننده در این کتاب با مفاهیمی چون آزادی، مسئولیت، رنج و آگاهی مواجه میشود؛ مفاهیمی که تراژدی آنها را در قالبهایی نمادین و کوبنده پیش روی او میگذارد. برای هر خوانندهای که به دنبال شناخت بهتر انسان، هنر، و جایگاه خود در جهان است، این کتاب تجربهای تأثیرگذار و فراموشنشدنی خواهد بود.
ارسطو، اولین کسی است که دربارهی شعر و هنر رسالهای جداگانه نوشت و در آن اعتراضات افلاطون را، بیآنکه نام او را بیاورد یک به یک پاسخ داد. بعضی از محققان معتقدند که مقصود ارسطو از نگارش این رساله تنها رد عقاید افلاطون دربارهی شعر و هنر است، لکن باید دانست که فیلسوف باریکبینی چون ارسطو، که همهی کوشش خود را در تحلیل فعالیتهای ذهن آدمی و در تنظیم و تبویب علوم و معارف عصر خویش به کار بسته بود، شک نیست که شعر و هنر را نیز، که از عالیترین جلوههای ذوق و روح انسانی است و تا زمان وی به پایهای بس بزرگ رسیده بود، نادیده نمیتوانست گرفت.