دیوها، جنیان و پریان، غول ها و اژدهاها، برای ایرانیان، تنها موجودات زیانکار هراس انگیزی نیستند که در اسطوره ها، حماسه ها، افسانه ها و قصه هایشان راه یابند، شوری به پا کنند.

این اثر تمثیلی، انتقادی به ویژه در عصر بیداری ایرانیان و همزمان با مشروطه خواهی سرمشق نویسندگان و سرایندگان آشنا و ناآشنا قرار گرفته است

عنوان نخستین کتاب کافکا توصیف یک نبرد است. نبردی که نه امکان پیروزی می‌گذارد نه امکان شکست و، با این همه، نه قادر است که آرامش یابد و نه پایان گیرد...

اوج سفر الهی دانته، راهیابی او به بهشت است، اما دریفوس این پایانِ شادمانه را چونان چیزی تراژیک تفسیر می‌کند و چنان سخن می‌گوید که گویی شرح مصیبت می‌دهد. او صراحتا اعلام می‌کند که پایان کمدی، خندۀ رضایت است، اما ما که این خنده را از منظر نیهیلیسمِ اروپایی می‌نگریم، آن را نوعی تراژدیِ اشک‌بار می‌یابیم...

(روایت و روایت‌شناسی تراژدی عاشورا)

متفقین، پاریس را از اشغال نازی‌ها درآورده‌اند و شکست آلمان در جنگ تا حد زیادی معلوم شده است...