ازهر جرجیس با زبانی طنز ما را وسوسه می‌کند تا زندگی یک عکاس بی‌نام و نشان را که تمام هدفش یک زندگی آرام و یک مرگ بی‌سر و صداست دنبال کنیم. کمال، عکاسی که همواره دوربینش را به همراه دارد در بازارها و کوچه‌های قدیمی و سالخورده پرسه می‌زند و تاریخِ زندگی مردم و شهر را ثبت می‌کند.

حرام قصه‌ رنج‌ زیستن و رنج زادن و در رنج زاده‌ شدن است..

چه می شود اگر مهم ترین داستانها آنهایی باشند که همواره «ثانوی» به شمار آورده ایم؟ در پس کوچه های غبار گرفته تاریخ و در میان شنهایی که خاطرات را در خود دفن می کنند.

در طول زندگی‌ام از عشق می‌ترسیدم از راه و رسم عشق...

من تنهایم دنبال رنج کشوری هستم که مرا آواره کرد صدای فیروز با من روبه‌رو می‏شود

بگو راز اندوه خاکستری در چشم هایت چیست؟ چگونه میتوانم آن را بدل کنم به رنگین کمان؟