تمرکز پویای درمانگر با هدف دسترسی به احساسات در طولانی مدت سرکوب شده ی بیمار است که منجر به رهایی بیمار از رنج و درد است و در نهایت بیمار خود به خود این تجارب را به سابقه های شخصی خود متصل می کند. کتابی که پیش رو دارید به صورت مشخص شما را در مسیر یادگیری این روش ارزشمند یاری می رساند.
این داستان در سینمای امریکا دو بار در قالب فیلم سینمایی اقتباس شده است. یک بار در ۱۹۴۶به کارگردانیِ رابرت سیودماک و بارِ دوم در ۱۹۶۴ به کارگردانیِ دان سیگل.