(ادبیات ایتالیا، داستان روزنامه نگاری ایتالیایی)

(براساس چاپ بدیع الزمان فروزانفر)

آلکساندر سرگییویچ پوشکین (۱۸۳۷-۱۷۹۹) به‌حق به‌عنوان «پدر زبان ادبی روسی» شناخته شده است. نوشته‌های این ادیب بزرگ در آغاز سدۀ نوزدهم که زبان ادبی روسی دچار بحران و تزلزل شده بود، نه‌تنها موجب تثبیت و بقای آن شد، بلکه آن را به اوج زیبایی و فصاحت رساند.

ارسطو، اولین کسی است که درباره‌ی شعر و هنر رساله‌‏ای جداگانه نوشت و در آن اعتراضات افلاطون را، بی‌‏آنکه نام او را بیاورد یک به یک پاسخ داد. بعضی از محققان معتقدند که مقصود ارسطو از نگارش این رساله تنها رد عقاید افلاطون درباره‌ی شعر و هنر است، لکن باید دانست که فیلسوف باریک‌‏بینی چون ارسطو، که همه‌ی کوشش خود را در تحلیل فعالیت‌‏های ذهن آدمی و در تنظیم و تبویب علوم و معارف عصر خویش به کار بسته بود، شک نیست که شعر و هنر را نیز، که از عالی‌ترین جلوه‌‏های ذوق و روح انسانی است و تا زمان وی به پایه‌‏ای بس بزرگ رسیده بود، نادیده نمی‌‏توانست گرفت.

نامه‌ای از شخصی ناشناس به دست هرکول پوآرو می‌رسد و...

آمریکا از آغاز برای مردم جهان سرزمینی پر جذبه بوده است. از دور و نزدیک از گرم سیر و سرد سیر از کوه و دشت از بیابانهای خشک و سرزمینهای حاصل خیز از همه جا به سواحل این قاره با نهاده اند.

نیچه نخستین کسی بود که دریافت نفس حقیقت و معرفت برای انسان مدرن مسئله‌ساز شده‌اند. نظریۀ او در مورد بی‌ارزش شدن حقیقت و معرفت در واقع بدین معناست که برای انسان مدرن آخر قرن نوزدهم، مسئلۀ اصلی دیگر نه شناخت طبیعت (به سبک اسلاف قرن هفدهمی‌اش) که شناخت خود این شناخت است...

(فیلمنامه نویسی،فن فیلمنامه نویسی)