این کتاب از شش فصل «درباره تفسیر: ادبیات همچون کنش نمادین اجتماعی»، «روایتهای جادویی: دربارهی کاربرد دیالکتیکی نقد ژانر»، «رئالیسم و میل: بالزاک و مسئله سوژ»،و... تشکیل شده است.
اگر انسان نبود، هنر و ادبیات خلق نمی شد ولی آیا می توان گفت اگر آثار هنری و ادبی در ارتباط با انسان قرار نگیرند، دیگر هنر و ادبیات نیستند؟ آیا یک تابلوی نقاشی در جایی که هیچ انسانی نیست، باز هم اثر هنری است؟