خوانش و نقد 49 شعر موزون از 49 شاعر

نظامی در هفت‌پیکرش با اغراق در افسانه‌پردازی و به‌هم‌آمیختن افسانه و تاریخ و با استفاده از درون‌مایه‌ی اسطوره‌ای- تاریخی، صحنه‌ها و مناظر بدیع و نو به وجود آورده است.

مصلح الدین سعدی شیرازی یکی از ستارگان پرفروغ شعر و ادب فارسی است که حدود سال۶۰۶ هجری قمری در شیراز و در خانواده ای به تعبیر خودش «همه از عالمان دین» دیده به جهان گشود.

بدیع‌الزمان فروزانفر در تدریس سبکی خاص داشت و این از یادداشت‌هایی که شاگردان از تقریرات وی فراهم آورده‌اند، پیداست.

حکایات مثنوی گاه از زبان جانوران و حیوانات بیان می‌شود و شخصیت‌های داستان، حیوانات وحشی یا اهلی بوده که در هر داستانی سمبل یکی از مظاهر مادی یا معنوی هستند.

اپستاین در این کتاب با لحنی صمیمی، طنز‌آمیز و البته صریح و گزنده از دنیای داستان سخن می‌گوید؛ از آفرینش داستان، از چم و خم نوشتن...