تعداد بسیار اندکی، تفکر فرویدی را صرف نقد برخی از فرایندهای متمایزِ جوامعِ صنعتی مدرن کرده‌اند. اینکه خود فروید تا چه حد خواهان آن بود که به چنین نقدهایی بپردازد، مشخص نیست. وظیفه اصلی کتاب حاضر، بررسی این موضوع است. البته هیچ دلیلی وجود ندارد که گمان کنیم فروید می‌توانست همه استلزاماتی را که مستمراً از مضامین اصلی کارش اخذ می‌‌شود، توسعه بخشد. با این‌همه، جامعه‌شناسان تلاش نظام‌مندی برای توسعه این گونه استلزامات نداشته‌اند و واقعاً آن‌گونه که شایستۀ نظریۀ فروید بوده، بدان توجه نکرده‌اند.

این کتاب تلاشی است برای ثبت روایت‌هایی از حاشیه‌های فراموش‌شده‌ی جامعه و دعوتی به تأمل بر لایه‌های پنهان تاریخ معاصر ایران.

جوزف استیگلیتز، اقتصاددان معاصر آمریکایی است. وی برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۰۱ گردید. وی همچنین از مشهورترین نمایندگان مکتب اقتصاد کینزی نو می باشد. وی شهرتش را به خصوص بعد از انتقادهای شدیداش از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی به دست آورد

با وجود کمرنگ شدن ظاهری بحث بر سر «روش» در علم اقتصاد این موضوع همچنان در کانون مهم‌ترین اختلاف نظرهای اقتصاددانان قرار دارد و پیگیری جدی تازه‌ترین اختلافات علمی مطرح شده نیز ما را به همین نقطه کانونی باز می‌گرداند.

کتاب تاریخ خنده کوششی تأمل‌برانگیز در واکاوی پدیدۀ خنده، نه به‌عنوان واکنشی سطحی و موقتی، بلکه به‌عنوان رفتاری ریشه‌دار در تاریخ، فرهنگ، دین و روان انسان است.

کتاب حاضر در قالب بیست گفتار، از منظر جامعه‌شناسی تاریخی به تحلیل خاستگاه‌های فکری و زمینه‌های اجتماعی معماری مدرن ایران می‌پردازد.