(داستان‌های آلمانی، قرن20 م، برنده جایزه نوبل ادبیات 1972)

جورج الیوت به‌سبب مهارت و ژرف‌بینی‌اش در توصیف انگیزه‌ها مقام منحصربه‌فردی دارد...

وقتی تصمیم گرفتیم که در کنار ساحل خلوت در سکوت قدم بزنیم، گفتم:"کارملو؟" "بله؟" "کازابلانکا یادت هست."

فهیم با من حرف بزن، تو که ساکت می‌شوی من از حسرت می‌ترکم...

(مجموعه داستان‌های کوتاه فرانسه، گزینش: قاسم صنعوی)

سابین به یاد مادرش افتاد متحیر بود.