کتاب اگر مردم بیدارم کن

هیچ بادی به مردگان نفسی تعارف نمی کند
خلوتم
خلوت تر از آنم که خدا در من دمیده باشد
چهره خودم را نتوانستم ببینم
ای غبار نشسته بر این روح
که بر زمین می کشی ام
رهایم کن
جز به آواز غم آلوده نیست
استخوانی که در ذهنش
هراس نرم چیده شدن دو کبوتر را دارد....