ما عاشق خردمندی هستیم بی آنکه نرم و ملایم بشویم.

آدم های معصوم فوق العاده اند...

در پی جنگ ، الراضی در تبعید زندگی می کند...

رساله های اهل فتوت بخش قابل ملاحظه ای از ادبیات عامیانه ایران را تشکیل می ده...

برداشت آخر را از عمد سرفه کردم/ تا یک بار دیگر/ بیشتر بگویم که چه قدرها دوستت دارم

اون وقت منو با خودش برد و بهم گفت که خودشم دم در وا می ایسته و نمی آد تو. آخه اگه شوهرش بفهمه پوست از سرش می کنه

باید خم می شدم عقب و برای مبارزه با یک ضعف عمیق، خودم را جمع و جور می کردم و کم کم بازویم را روی سینه ام بر می گرداندم.

گه‌ گاه می‌رفتم و مزارم را تماشا می‌کردم

.شاید اگر آینده وجودی عینی و علی حده داشت، مانند چیزی که می شد، با ذهنی بهتر تشخیصش داد گذشته چنین فریبا نبود