آنجا امجدیه بود. خانی تو و خانه خیلی های دیگر. خرامیده وسط شهر، محصور بین چهار خیابان، قلب تپنده ای در خیابان روزولت پیش از انقلاب و خیابان مفتح بعد از انقلاب

تنها راه نجات ایران کسب «دانش روز» است. ..

اولین پی رنگی که بشر برای داستان گویی به کار برد، پی رنگ سفر بود.

هیچ پشیمانی ای بزرگ تر از تصمیمات غلط نیست...

من همیشه چایم را زودتر از تو تمام می کردم. گفتی «دهنت آستر داره!»

کتاب مغازه خودکشی یک فانتزی سیاه تکان دهنده است...

آنتوان روکانتن شخصیت اصلی رمان تهوع مورخی ست که پس از سالها ی متوالی سفر کردن تصمیم می‌گیرد که در شهر ساحلی کوچک بوویل مستقر شود

کتاب تٲملی است بر تولد و زندگی و هرچه در فاصله‌ی این دو اتفاق می‌افتد.

فکر می کنم چه عجب! بعد از مدت ها خودم را از قید و بند این که به کسی توضیح بدهم نجات داده ام