همیشه پلاکش را آویزان می‌کرد به دوربین تانک، به همه می‌گفت من که شب و روز تو این تانکم این تانک بدلِ منه.

لیسبون همان شهری که به قول فرناندو پسوا دیرتر از بقیۀ شهرهای اروپا از خواب و رویا دست برمی‌دارد.

آنها برای بداقبالی بزرگ، زشتی بزرگ، ناکامی بزرگ، احترامی قائل نیستند!

دونالد کیریهارا به‌جای کلی‌گویی و ستایش انتزاعی از کنجی میزوگوچی به دورانی از سینمای این کارگردان ژاپنی می‌پردازد که کمتر به آن توجه شده است.

شب‌های روشن داستان عشقی یک‌سویه و رنج و حرمان و تنهایی است.

امیلی برونته با همین داستان شورانگیز به بلندی‌های ادبیات صعود کرده است.

تاتار خندان حاصل ایام زندان دکتر ساعدی به سال ۱۳۵۳ و سلولهای اسارت اوین است که همچون آینه ای فقر و نکبت مستولی بر جامعه آن روزگار را باز می تابد.