اثر اوکاکورو کاکوزو یکی از دوست‌داشتنی‌ترین نوشته‌های فلسفی-فرهنگی ژاپن است که درباره‌ی چای حرف می‌زند، اما نه‌فقط به‌عنوان یک نوشیدنی، بلکه به‌عنوان یک شیوه‌ی نگاه به زندگی.

فردریش نیچه (۱۹۰۰-۱۸۴۴) فیلسوف آلمانی منتقد فرهنگی شاعر آهنگساز واژه شناس و پژوهشگر زبانهای لاتین و یونانی و یکی از بزرگترین اندیشمندان تاریخ است.

گروندن در این کتاب سیر تکامل تفکر متافیزیکی را از مبدأ آن در یونان باستان تا فلسفه معاصر دنبال می کند

کتاب ستایشی است از سالخوردگی به مثابه‌ فرصتی برای بازیابی معنای زندگی در سایه‌ پایان.

کار ما در اینجا صرفا ماهیگیری در اقیانوس عظیم و پر از تلاطم اندیشه های تاب و بکر نیچه است آنهم با همان قلابهایی که از قضا ساخت خود نیچه است

در جهانی که با ویرانی اقلیمی و سایه نابودی هسته ای روبه روست در حالی که انسان ها همچنان رنجی بی پایان بر دیگر موجودات کره زمین تحمیل می کنند، هر روز و بیش از پیش ناگزیر می شویم بیندیشیم آیا جهان بدون ما انسانها جای بهتری نخواهد بود؟