چرا من این را از یاد بردم آنگاه که خرد را سودی نیست خردمندی دردی است؟ این گونه به تمسخر در من منگر اگر هم اینک در کار نگریستنی!

آری من فرخان پسر امیر شهر بندرخش هستم شهر من به دست دیوی بدسرشت طلسم شده و مردمش به مجسمه های سنگی بدل شده اند.

گاهی آنچنان مثل دائم‌الخمری به زرق و برق این دنیا دل می‌بندیم که یادمان می‌رود یک روز هم باید جلو پلاسمان را جمع کنیم و راهی دیار فراموش‌شدگان شویم. البته که هرگز از مرگ نمی‌ترسم چون اینجا دلبستگی چندانی ندارم...

نقد و تفسیر آثار کانستانتین سرگی یویچ استانیسلاوسکی (1863-1937م)

سخت است پیدا کردن زنی که روی دستش جای سوختگی نباشد و مردی که روی سرش جای شکستگی. چرا خودت نمی‌گفتی دقیقا چه می‌خواهی تا همان را برایت بیاورم؟...

خوشبختی ما همین جنس بنجل‌مونه، یه ربع طول می‌کشه تا کباب شی؛ دو ساعت هم هضم میشی؛ پس غصه هیچی نخور. پسرم دو ساعت و نیم دیگه هیچ خبری از تو توی این دنیا نیس...

سعیدرضا خوش‌شانس (متولد ۱۴ آذر ۱۳۶۵ در شیراز) نویسنده، تئاترنویس، دراماتورژ، منتقد، مترجم و پژوهشگر ایرانی تئاتر و سینما است که سابقهٔ تدریس در این حوزه را در کارنامهٔ خود دارد. او که دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات نمایشی است بارها موفق به دریافت جوایز معتبر بین‌المللی و ملی از جشنواره‌های داخلی در زمینه‌های نمایشنامه‌نویسی، پژوهش و بازیگری تئاتر شده‌است.

آذر بشیرزاده نویسنده ایرانی متولد سال 1362 می‌باشد.

اگه هاگاکوره از مادرت یاد گرفته باشی میدونی که هیچ وقت نباید کارا رو با فریاد انجام داد! هر چیزی ارزشی داره.