اینکتاب به اتکای یافتههای روانکاوانه و آموزههای عارفانه، بخش عمدهای از انگارهها و پیشفرضهای ناهشیارانهی ما را نسبت به دو مقولهی مهم «یادگیری» و « فراموشی» آنچنان دچار فروپاشی و جاگردانی بنیادی میکند که با حیرتی تکاندهنده درمییابیم که گویا تنها راه یادگیری پایدار چیزها، فراموشکردن عمیق آنها، و یگانه طریق فراموشی شدید چیزها، یادآوری عمیق آنهاست.
یکی از اصلی ترین ارکان مذاکره آگاهی از وجود تفاوتهای میان ما و مذاکره کنندگانمان است. این تفاوت ها میتواند منجر به اختلاف و تنش شود باید تا حد امکان در جهت برقراری روابط انسانی و اجتناب از تنش تلاش کرد در مذاکره باید در نظر بگیریم که در ازای امتیازاتی که میدهیم چه امتیازاتی را به دست می آوریم.