توکار چوک در زمان ضیافت اشباح نه تنها دست به تسویه حسابی فمینیستی با افلاطون و مان میزند، بلکه میگوید آثار این دو نقاط عطف نمادینی است که با فاصله بیش از دوهزار سال از یکدیگر، پیروزی بیچند و چون مردانگی را در مدیریت فکری جهان نشان میدهد.
شورش تک نفره کتابی درسبک سیاسی اجتماعی است و به صورت اول شخص روایت می شود که کلیت آن به صورت یک مونولوگ طولانی است و نویسنده از طریق راوی داستان ،عقاید تندش نسبت به وضعیت جامعه ، آداب و سنت ها و زندگی تکراری و پوچ افراد را بیان می کند.
خانه ای با اتاقی زیر شیروانی و پنجره ای بلند، یک زوج سالخورده و دوست داشتنی، هفت دوست صمیمی، کافهای در شهر و یک «قول» هسته مرکزی داستان این کتاب را شکل می دهند.