شاه عباس بزرگ یا عباس اول ایرانی یا عباس اول ایران (به فارسی: شاه عباس بزرگ؛ 27 ژانویه 1571 – 19 ژانویه 1629) پنجمین شاه صفوی (پادشاه) ایران بود که به طور کلی یکی از بزرگترین فرمانروایان ایران به شمار می رود. او سومین پسر شاه محمد خدابنده بود. اگرچه شاه عباس ریاست اوج قدرت نظامی، سیاسی و اقتصادی ایران را برعهده داشت، اما در دورانی پر دردسر برای کشور به سلطنت رسید...

نهاد اجتماعی اقتصادی مشهور به فتوت از سده نوزدهم موضوع تحقیقات بسیاری بوده است.این تحقیقات از سویی اهمیت اهل فتوت را در بسط و گسترش سازمان های گوناگون در قرون میانی اسلامی و از سوی دیگر تاثیرپذیری عمیق آنها را از میراث ایران باستان خاطرنشان می کند.

شاهان اشکانی شخصیت هایی منفعل و تابع سرنوشت نبوده اند

ایران نخستین دولت تاریخی است و ایرانیان، قدیمی‌ترین مردمان هنوز زندۀ جهان هستند. ایران در ۲۷۰۰ سال گذشته ۴۴۳ مرتبه جنگ کرده که از این میان ۲۳۲ مرتبه‌اش دفاعی بوده است‌. این کشور پنج مرتبه توسط یونانی-مقدونیان، اعراب، ترکان غز، مغولان و تاتارها مورد تاخ و تاز قرار گرفته است.

نادیده گرفتن دوران اشکانی فقط به محققان غربی محدود نمی‌شود. در واقع ساسانیان سهم قابل توجهی در دیدگاه نادرست و تحریف شده ما از دوره 400 ساله تاریخ و سنت پارتی داشته‌اند...

(رویدادهای روشنفکران ایرانی به زبان و زبان فارسی از دوره قاجار تا عصر حاضر)