آگوست ۱۹۹۱، آپارتمانی بی‌در و پیکر در نیویورک. آلیک نقاش روسِ مهاجر رو به احتضار است

کشور نفت و کاکائو، تلاطم در پوست و خون آن تنیده شده

خورشید تلخ داستانی است پر‌اتفاق و بافته‌شده از ظلم و دروغ؛ روایتی از زندگی سه نسل و رؤیاهای بربادرفته‌ی مهاجران. لیلی حسن داستان زنانی را می‌سازد که رؤیاهایشان در آن مجتمع‌های مسکن‌ ارزان‌قیمت پاریس بر باد می‌رود.

خاموش و بی‌حرکت، به نقطه‌ی پایان زخم‌هایش می‌نگرد. می‌گوید: “پدر، خشونت فقط یک اسم دارد و آن خشونت است

اولین بارم نیست. طرف وقتی کتک می‌زند نمی‌گوید این هم بنده‌ی خداست... برای شکستگی و زخم‌هایی آمدم که دیگر نمی‌توان پنهانش کرد تا غریبه نفهمد.

وودی اَلن می‌گوید زندگی‌ اش قصه‌ زیادی برای گفتن ندارد...

موزس ملکر ثروتمند، متخصص الهیات فقر است و خودش را ملزم کرده تا ثروتمندترین‌ها را از زیر بار حقارتی که ثروت با خودش به همراه می‌آورد، نجات بدهد.

تورگنیف در کتاب "شاه لیر استپ ها"، تصویری عمیق از تنهایی، پشیمانی، و سرنوشت انسان ارائه می‌دهد.

به رغم وجود پینوشه گاهی هم به خاطر وجود پینوشه زندگی ادامه داشت