از سعدی دو یادگار بی همتا باقی مانده است که سبب شهرت و جاودانگی این شاعر و ادیب پرآوازه شده است. بوستان و گلستان دو کتابی است که هرگز آنچه در بطن این کتب به آنها پرداخته شده بوی کهنگی نمی دهد و خود را محصور دریک زمان خاص نشان نمی دهد.
بیش تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند. او از مهمترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.
یکی از گونههای نثر کهن فارسی از ادوار نخستین آن، مجالس عالمانی از خراسان و ماوراءالنهر قدیم است که در قالب کتابهایی تدوین شده و البته کمتر توجه پژوهشگران را جلب کرده است.
کریم فیضی" در بیان هدف خود از تالیف این کتاب اظهار داشته که غزلیات شمس، با وجود اینکه یکی از بزرگترین آثار به جا مانده از مولاناست، همواره در سایهی مثنوی قرار گرفته و درخشش آن، چنان که باید و شاید توسط پژوهشگران مورد بررسی قرار نگرفته است.