کتاب پیش رو علاوه بر اینکه یک اثر درخشان در سبک قصه نویسی است، نشان دهنده ی علاقه ی سرشار "منصور علیمرادی" به فضای بومی و فرهنگ شفاهی مردم جنوب ایران نیز هست

زیر آبشاری در رود «فرانکلین» در جزیره ی «تاسمانی»، یک راهنمای رودخانه به نام «آلیوش کوزینی» در آستانه ی غرق شدن و مرگ است....

گذر پیوندی میان شعر و داستان و همچنین میان شخصیت‌های رمان با شخصیت‌های تاریخ و ادبیات معاصر است....

«فروچاله» اشاره‌ای است به «نیست» های یافته شده، پس از جست و جوهای بی شمار، منیره، شخصیت مرکزی رمان فروچاله نمی تواند به راحتی با روند زندگی کنار بیاید.

در کتاب «خوکچه بادنما» از هر داستان ارتعاشات نهادینه شده‌ ای بیرون می زند

رمانی پر از احساس است که مخاطب را به عمق وجود دختری بینام و درک او از کشوری درگیر جنگ می‌برد؛ دختری که چون بی‌نام است میتوان او را تمام زنان و دختران سرزمین‌های درگیر جنگ دانست و شاید حتی خود سرزمین.

درواقع «خودخوار» از دو داستان نشکیل شده که هر دو ریشه در یک طرز تفکر دارند و از وسواس‌های یکسانی نشات گرفته‌اند.

«ناشناس» و ۱۵ داستان‌کوتاه دیگر که در همه آنها مسائل اجتماعی برجسته است و ساختار آن به حال و هوای این روزها و عصر حاضر می‌پردازد.

سوفار، داستان شک است. یکجور نوشیدن شور آب تردید برای تشنه ماندن به آگاهی...