کتاب فلسفه سیاسی ماکیاولی مقدمه ای جدید و انتقادی در اندیشه ماکیاولی برای دانشجویان سیاست و فلسفه است. همه دانشجویان اندیشه سیاسی غرب با آثار نیکولو ماکیاولی روبرو می شوند. با این وجود ، نوشتار او همچنان محققان و خوانندگان زیادی را متحیر کند.

بنا به گزارش دیده‌بان حقوق بشر در ژانویۀ ٢٠١٢، «کوبا تنها کشوری در آمریکای لاتین است که هر گونه مخالفت سیاسی را کاملاً سرکوب می‌کند.»

در یک چشمه آب داغ در کوهی متروک، که برف سطح آن را پوشانده است ، یعنی همان قلمرو رویایی سپید شیمامورای ثروتمند با کوماکو ، یک گیشای دون پایه ملاقات می کند. شیمامورا علی رغم اینکه می داند اشتیاق آنها دوام ندارد و این امر می تواند تنها یک نتیجه داشته باشد ، خودش را بدون پشیمانی ای به کوماکو می سپارد. کاواباتا در ادامه ی روند این عاشقانه ی محکوم ، داستانی درخشان را خلق کرده است ، رمانی خیره کننده و سرشار از دلالت های معنایی و تعالی در غم و اندوه.

داستان ترانزیت فقط داستان در صف روادید ایستادن نیست، داستان انتخاب‌ها، تصمیم‌ها، تقلاهای درونی، عذاب‌ها، وجدان‌ها، مسئله‌ی عشق، دوستی، خانواده و تردید‌ها، مفارقت‌ها و وصال‌هاست. کتاب ترانزیت را شاید بتوان با کم‎‌ترین تردید، عمیق‌ترین رمان پیرامون زندگی در وحشت فاشیسم و حکایت مردمان فراری و در انتظار نجات دانست.

این کتاب تمرینی است برای چیزی که می‌توان رواقی‌گری قرن بیست و یکمی نامیدش. در این کتاب، ویلیام اروین پند و اندرزهای فیلسوفان رواقی قرن نخست میلادی را با تحقیقات روان‌شناسان قرن بیست و یکمی در هم آمیخته است.

این کتاب به بررسی آثار متفکران اصلی اگزیستانسیالیست پرداخته تا چگونگی برخورد آن‌ها با مسائل اخلاقی و امکان اخلاق را در غیاب معیارهای عینی بررسی کند.