گذار در سایه سار کهنسال این کنار

پرستی ناگزیر و بنیادین در این بیست آن است که چرا خواجه سخنوران روشن بین شگفتی آفرین در آن گناه را روا دانسته است. پاسخ این پرسش که حافظ خود نیز در بیت از آن یاد کرده است.

دلبستگی در میان حافظ و دلدار او از گونه ی دلستگی های آسمانی است.

سعدی شیرازی که او را پادشاه و استاد سخن می خوانند و شیخ اجل، در بهشت برین شعر پارسی بوستانی دارد که عطر دل انگیز گل های خوشبوی آن، هر جان شیفته و شیدایی را مست می سازد.

می توانی کسی باشی که در خیابان از کنارش میگذرم با چهره ای نامشخص...

کتاب شامل دو دفتر در قالب شعر قدیم و شعر نو است.