مدتی ست که کاغذهای من خواب نمی بینند: کاغذهای من سترون...

بر بساط اعدام زاده شدم، عمرم آن قدر کوتاه بود که به باز جویی جلادم نیز نرسید

تمام مردها را... جلو گلوله فرستادی... فرمانده.....

باور کنید من هم ادامه زندگی را بعد از این شعر نمی دانم بعید نیست اگر باز به آشپزخانه بروم و این بار کارد را که می شویم انگشتانم را فراموش کنم...

این کتاب با چهار بخش: شناختی از زندگی، تحلیلی از آثار، در آیینه آرا و نمونه هایی از شعرها همراه است.

مدادرنگی خنده های جا مانده توی اتاق...