منصور صفت‌گل زادۀ ۱۳۴۰ در زابل، در شمار سومین نسل از استادانی است که در دانشگاه تهران به آموزش و پژوهش تاریخ همت گمارده است. او در سال ۱۳۶۷ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه فردوسی مشهد گرفت و از محضر استاد برجستۀ آن دانشگاه، زنده‌یاد عبدالهادی حائری بهره برد. وی در سال ۱۳۷۳ توانست از پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود با عنوان «دگرگونی ساختار نهاد دینی ایران در سده دوازدهم هجری» به راهنمایی دکتر عبدالحسین زرین‌کوب دفاع کند. رساله دکتری خود را با عنوان «ساختار نهاد و اندیشه دینی در سال‌های پایانی فرمانروایی صفویان» به راهنمایی زنده‌یاد احسان اشراقی دفاع کرد و از سال ۱۳۷۸ به‌عنوان عضو هیئت ‌علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران رسماً فعالیت آموزشی در دانشگاه را آغاز کرد. منصور صفت‌گل پژوهشگری پرتلاش در عرصۀ مطالعات صفوی، سندشناسی، نسخه‌پژوهی و ایران‌شناسی است.

هدف از چاپ «فرهنگ عامه و تاریخ شفاهی، راهنمای مصاحبه و تدوین» تدوین راهنمایی ساده برای ضبط و ثبت تاریخ فولکلور از طریق انجام مصاحبه، بوده که گفته می‌شود آغازگر تحولی در تدوین تاریخ شفاهی به‌ویژه در جوامع محلی پیرامون خود بوده است.

نوشته‌های قرآنی ایرانیان در بازه بین دو انقلاب مشروطیت و اسلامی، صرف نظر از چگونگی و کیفیت به لحاظ کمی و تعداد به هیچ روی با سده‌های پیشین قابل مقایسه نیست. تفاسیر ترتیبی یعنی آثاری که تمام یا بخشی از قرآن کریم را تفسیر می‌کردند در این بازه زمانی همچنان وجود دارد....

در این مجموعه با نگاهی به پیامدهای فروپاشی اتحاد شوروی برای فدراسیون روسیه و کشورهای منطقه ،به مساله بحران هویت،فقدان احزاب سیاسی ،چالش های نظامی ،تشدید بحران های منطقه ای و سایر چالش های این اتفاق پرداخته شده است.

آسیای مرکزی نامی است که از نیمه دوم قرن نوزدهم به بعد برای بخشی از فرارودان ابداع و استفاده شد و عمدتاً پنج کشور تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان، قرقیزستان و ترکمنستان را شامل می‌شود.

اثر حاضر برای قدردانی از تلاش‌های استاد جمشید کیان‌فر، پژوشگر تاریخ نسخه‌شناس و مصحح فراهم آمده است؛ شخصیتی که به شناخت و شناسایی منابع و مآخذ تاریخ ایران به ویژه عصر قاجار و تصحیح متون و بیش از همه این‌ها به فروتنی و حسن خلق شهرت دارد و همواره در خدمت فرهنگ ایران بوده است.