نویسنده در ۲۸ فصل جستار گونه کوتاه و به اندازه کشیدن یک سیگار یا نوشیدن یک فنجان قهوه داستانهایی از زندگی شخصی و کار روزانه و مشاهدات و افکارش را به اشتراک میگذارد.
کتاب تجربه کودکان در مواجهه با خشونت و ویرانی را به تصویر می کشد. خواننده در این رمان شاهد بازیگوشی های کودکانه در کنار ترس از مرگ و آینده ای نا معلوم است.
یکی از مهمترین مفاهیم این کتاب، «فضای بالقوه» یا همان «فضای انتقالی» است؛ ناحیهای میانی میان دنیای درونی و بیرونی کودک که در آن بازی، تخیل و خلاقیت رخ میدهد.