اورول در کتاب "تنفس در هوای تازه"، بر علیه پیشرفت و تکنولوژی و مرگ ارزش‌های انسانی قلم می‌زند و برای از بین رفتن تمامی خصایل انسانی قدیمی اظهار تاسف می‌کند. این رمان حال و هوای انگلستان پیش و پس از جنگ را با هم مقایسه می‌کند.

"حکایت دو شهر" شبیه هیچ یک از آثار دیگر دیکنز نیست. لندنی که در آن وجود دارد به شکلی ترسناک آرام است، وقایعی را در آن سوی آب پشت سر می‌گذارد، و نسیمی که در خیابان‌های آن می‌وزد...

(داستانهای کوتاه آلمانی،قرن 20م)

جلال آل احمد در کتاب "یک چاه و دو چاله (و مثلا شرح احوالات)"، فضای جامعه در اواخر دهه‌ی بیست و اوایل دهه‌ی سی را که از نظر فرهنگی به شدت مسموم است مورد نقد قرار می‌دهد.

من عروسک خیمه‌شب بازی‌ات بودم که هر طور می‌خواستی بازی‌ام می‌دادی، اما من فقط می‌خواستم بروم که ریسمان‌هایم را قطع کنم.

هدایت از فقر و بدبختی، و چهرۀ زشت و کریه آن می گوید و حقیقت، جامعه یخزده‌ای را نشان می دهد و چون از حقایق می گوید و حقیقت نیز همیشه تلخ است...

ما نمی‌دانیم عشق چیست، ما عاشق نیستیم، ددمنش، زمخت، بی‌تفاوت و بی‌رحم شده‌ایم...

(شعر آمریکایی)

اورول اندیشه های نقادانه‌اش را از دید قهرمان داستانش به زبان می آورد.