تصویری آخرالزمانی از منطقه ای ارائه می کند که هر قطره باران در آن، نویدی از جهنم است

نام راوی را نمی دانیم اما می دانیم که از دست کسانی فراری است؛ شکارچیان بدذاتی که از آنها هم چیز زیادی نمی دانیم...

استاد تنها و شکست خورده، با هیچ کاری نکردن و بی هدفی روبروست؛

مالیخولیای مقاومت را می توان جلوه‌ ای از مجارستان پس‌ از جنگ دوم دانست، آن‌هم در آخرین روزهای نفس کشیدن

این اثر گذری از مرزهای بیرون به ژرفای درون است. در این مسیر هر قدم تنها یک مکان نیست بلکه حالتی از بودن را وامی کارد. این کتاب کم حجم احتمالاً در دسترس ترین نقطه ی ورود به آثار بی کران کراسناهورکایی است. میتوان آن را مؤخره ای بر «تانگوی شیطان دانست. تانگوی شیطان پر از شخصیتهای شرور در فضای روستایی تاریک و غم انگیز کمونیستی اواخر قرن بیستم روایت می شود. «کوهی به شمال اما اثری کم جمعیت است که در آرامش صومعه ای در کیوتو روایت می شود. مکانی که به نظر می رسد از آشفتگی زندگی پاک شده است جایی که دیگر پرسشهایی در مورد انسان ها مطرح نمی شود.