شب بی‌پایان تاملی است درباب نسبت‌های نظری و تاریخی میان روان‌کاوی و سینما و به ارزیابی شباهت‌ها و تفاوت‌های «سینمای مبتنی بر نماکاوی» و کردار روانکاوانه می‌پردازند.

فیلسوفان سینما پژوهشی است در باب متفکرانی که هر یک به شیوه خاص خود وضعیت‌ها یا فرم‌های سینمایی را به مفهومی قابل تأمل در تفکر خویش بدل ساخته‌اند.