هزار دستان هم باشم آوازم زندانی قفس است

مجموعه ای است از سروده های شاعران معاصر ایران...

چه کسی می توانست باور کند که این پرندگان سرانجام به خانه باز می گردند و این آب گرم مانده در قفس را می نوشند همه ی این سال های عمر ما در این باور تلف شد که خوردن آب گرم قفس را پرندگان چه می نامند: نوشیدن خوردن حسرت مردن؟ آیا ما هیچ این ترانه را از پنجره ها شنیده بودیم...

غالبا تنها هستم و آرامش کلبه ام را چشمه و کوهسار تکمیل می کند

مجموعه ای حاوی اشعار عاشقانه و کوتاه...

می‌دانم که هربار تن‌ ات را به آب‌های خروشان من انداخته‌ یی...