کتاب «رقص برای استالین» نوشته‌ی کریستینا ایزراهی روایتی مستند از زندگی یک بالرین جوان در دوران پاکسازی‌های گسترده‌ی اتحاد جماهیر شوروی است.

همیشه گفته ام حساب و کتاب نوشته هایم درباره شهدای جنگ با تحمیلی عراق علیه ایران با بقیه آثارم متفاوت است و آنها را به چشم نوعی ادای دین و انجام وظیفه نگاه میکنم.

حرف هایش را قبول داری چند وقت پیش زائری ایتالیایی به حرم آمده بود.

مشکل آن است که زندگی روحی مردم وابسته به دستگاه عظیم دولت گردیده و این دستگاه که قدرت بلا معارض است به علت همین بلا معارض بودن به صورت کانون منحصر مجذوبیت و مرعوبیت درآمده است.

کتاب سعی کرده که با رویکردی دقیق و تحلیلی، زندگی و اندیشه‌های این فیلسوف مدرن فرانسوی را بررسی کند. نگاه نویسنده به سیمون دو بووار نه صرفا به‌عنوان فیلسوفی اگزیستانسیالیست یا چهره‌ای برجسته در تاریخ فمینیسم، بلکه به‌مثابه‌ی انسانی است که در جست‌وجوی خوشبختی می‌گردد. این زندگینامه سعی دارد نشان دهد که خوشبختی برای دوبووار، امری اتفاقی یا فرعی نبوده، بلکه مسئله‌ای پایه‌ای، اخلاقی و فلسفی بوده است.

استالین! اعجوبه جنایتکار گرجی که نزدیک به سی سال، تمامی قدرت سیاسی، نظامی و... روسیه را در دست داشت.