جایی که عشق بزرگی باشد، همیشه معجزه هست.

کتاب "بیهوشی"، داستان جذاب پسری است که گذشته‌ی ناخوشایندی دارد و باید بفهمد چطور می‌تواند از اول شروع کند. داستانی غیرقابل‌پیش‌بینی درباره‌ی فرصت‌های دوباره‌ای که برایمان پیش می‌آید و اینکه در نهایت خودمان هستیم که انتخاب می‌کنیم چه کسی باشیم.

در کتاب «جنگی که بالاخره نجانم داد» دوباره با آدای یازده ساله همراه می‌شویم؛ پای او بالاخره درمان شده و می‌داند آنچه مادرش می‌گفت حقیقت ندارد؛ او آسیب‌دیده و ناتوان نیست. اما این را هم می‌فهمد که دخترِ کسی نیست. پس آدا چه کسی است؟ جنگ جهانی دوم ادامه دارد و آدا و برادرش با سرپرست قانونی‌شان سوزان در کلبه‌ای با خانم صورت اتویی- خانم تورتون- و دخترش زندگی می‌کنند...

در کتاب «قرنطینه» بیماری مسری و مهلکی به نام اسکورج در کشور شیوع پیدا کرده است. نگهبان‌ها هر کسی را که مشکوک به این بیماری باشد به زور با خودشان می‌برند تا برای اسکورجِ مرگبار آزمایش بدهد...

قدم‌های خفه‌ای میان دیوارها طنین می‌اندازد و احاطه‌ام می‌کند. شبیه صدای پوتین است یا چیزی پاشنه‌دار. حتم دارم صدای پاهای برهنه‌ی جونا نیست. ترس به نیازم برای گرم کردن انگشتهای پایم غلبه می‌کند و لحاف را تا چانه‌ام بالا می‌کشم...

این رمان سرشار از لحظات دراماتیکی است که احساسات مخاطب را مدام به بازی می‌گیرد. داستان به خوبی تصویری از تفاوت‌های فرهنگی، جنگ و تعصب را نشان می‌دهد و به مقولات مهمی از جمله سرکوب، فقر و مهاجرهراسی می‌پردازد.