صدرالدین عینی (۱۸۷۸-۱۹۵۴) از بزرگ‌ترین شاعران، نویسندگان، تاریخ‌نویسان و زبان‌شناسان فارسی‌گوی آسیای مرکزی است. آثار او نقشی ارزنده‌ در تحولات فرهنگی و ادبی ورارود (ماوراءالنهر) در سدۀ بیستم داشته است.

کتاب تماس، یک رمان علمی تخیّلی است با موضوعی هیجان‌انگیز، جست‌ و جوی هوش فرازمینی با گوش سپردن به سیگنال‌ های رادیویی از فضای بی‌ انتهای کیهان…

این کتاب بر هر دو جنبۀ خودِ نوشتن متمرکز است و به روزگار نویسنده‌ای می‌پردازد که می‌خواهد بنویسد. پیوسته بنویسد تا قلمش خشک نشود و همیشه دستش گرم باشد…

(مقاله های فارسی،قرن 14،حسین کاظم زاده ایرانشهر،1262-1340،کوشش:محمدمهدی مقیمی زاده)

(خاطرات پرویز دوائی (1314)،خاطرات ایرانی،قرن 14)

(مقاله ها و خطابه ها درباره تاریخ پزشکی سنتی)

(داستان های فرانسه،قرن 20م)

برنار گفت: «دیگه خلاص شدیم». چرخ های واگن به سوزن ریل ها ضربه می زد؛ جدار چوبی واگن قژقژ می کرد