کتاب "سالهای شاگردی ویلهلم مایستر" نوشتهی یوهان ولفگانگ فون گوته، یکی از نمونههای کلاسیک در دستهی رمانهای تربیتی است. این اثر به عنوان یک شاهکار شناخته میشود و به عنوان یکی از نخستین نمونههای این سبک رماننویسی محسوب میشود.
این رساله یا تک نگاری که نگاهی انتقادی نسبت به وضع تالش در روزگار احمد شاه قاجار و اواخر جنگ جهانی یکم دارد راهنمایی است که از زبان شاهدی آگاه برای اصلاح و بیداری پایتخت نشینان نوشته شده و می کوشد اهل تالش را از خمودگی به در آورد و به محو ظلم و بی عدالتی در آن دیار برانگیزد.
وقتی از شهریشدن حرف میزنیم، شاید تصورمان مربوط به بعد از مدرنیته باشد؛ زمانی که علم و هنر و تمدن رشد کرد و شهرنشینی بهشکل امروز رونق یافت. اما شاید تصور نکنید که شهرنشینی به شکل و شمایل امروزی قدمتی ششهزارساله دارد و به دوران باستان میرسد.
روث اسکِر، از مورخان برجسته و خلاق معاصر، زندگی ناپلئون را از زاویهای نو و متفاوت روایت میکند؛ او از دریچهی باغبانی، نخستین و آخرین عشق ناپلئون، به حیات کوتاه و البته پرماجرای این جهانگشای فرانسوی پرداخته است...