یودیت هِرمان در آلیس، شخصیتی اصلی دارد به نام آلیس که درگیر مرگ و غم از دست دادن و عشق است، گرچه داستان‌ها/بخش‌های کتاب به نام شخصیت‌های دیگری نوشته شده‌اند. آلیس انگار چشمانی است که پنج فقدان را از جایی که او ایستاده، تماشا می‌کنیم.

(داستان های کوتاه، نمایشنامه آلمانی، قرن 20 م)

(ادبیات آلمان، همراه با نقدی از فردریش دورنمات)

شوپنهاور زندگی را سراسر «سپری کردن» و «پشت سر گذاردن» دانسته و هدف زندگانی را نه لذت‌جویی، که فرار از رنج‌ها معرفی کرده است.

(برنده نوبل ادبی 1999)