کتاب آلیس در سرزمین عجایب

آلیس بیچاره اندیشید تو خونه ی خودمون خیلی راحت تر بودم جایی که نه بزرگتر میشدم نه کوچکتر نه موشها بهم دستور میدادن نه خرگوشها کاش هیچ وقت توی اون سوراخ خرگوش نمی رفتم با این حال او خیلی کنجکاو بود بداند پایان آن ماجرا به کجا می انجامد.
ماجرایی که شبیه داستانهای پریانی بود که او اغلب میخواند
دوباره شروع کرد نمیدونم قراره تا مرکز زمین سقوط کنم یا از یه کشور دیگه سر در بیارم خنده داره اما هر جا که برسم اول باید اسم کشورشون رو بپرسم او خوشحال بود که آن دور و برها هیچ کس دیده نمی شد که صدایش را بشنود چون حرفهایش به نظر خودش هم بی معنا بود.
مثلاً باید بپرسم ببخشین ،خانوم اینجا نیوزیلنده ؟... استرالیاس؟»
سپس کوشید این افکار را از سرش بیرون کند اما آیا ممکن است که فردی که در حال سقوط است بتواند آن را مدیریت کند؟