در من / زنی است / برگ هایش را / باد می برد / اشک هایش را آفتاب / آه / گل های آفتابگردانم / لب های کبودتان را / به نور / نزدیک می کنم.

داستان حول محور شخصیتی لجوج که مدت هاست سکوت اختیار کرده میچرخد...

فکر کرد مرگ این زن پایان خصومت و تحقیر بردگان ملک آنان بود

من که فرزندخوانده بودم، نادانسته در هیأت کودکی متولد می شدم که خون آلود و حیرت زده از آن شب تاریک بیرون می آید

محور داستان های کتاب «فرشته سیاه» موضوع شر و بدی است و در آن ها کاستی های انسان به تصویر کشیده شده است

داستان پدربزرگی است به همراه نوه اش که خانه ی روستایی شان طی بمباران نیروهای روس با خاک یکسان و نابود شده

سوز سفید قصه‌ برفی است که قرار است سرخ شود.

آزاد کردن خودت یک مسئله بود، و ادعای مالکیت بر آن خود آزاد شده، مسئله ای دیگر...

در حیرتم از این مردم ....