«اهریمن جزیره‌ی متروک»، رمانی است که علاوه‌بر فضای رازآلودش به تیرگی‌های روان انسان می‌پردازد و نشان می‌دهد که طمع آدمی می‌تواند او را به چه رذالت‌هایی وادارد.

(سفری درهم‌تنیده میان گذشته و حال، سرشار از عشق و رازهای ناگفته)

دختر دست میبرد به شال مرجانی اش که افتاده روی صورت بی آرایشش انتهایش میرسد به پیراهنی که خواسته به زردی مرجانهای دریا بزند.

آنها در دوستی ابدی خود بذر یک جهان جدید و رابطه ی انسانی دیگر را پرورش می دادند.

پر کاکایش با فخر فروشی گفته بود این جا برج میلاد است. در ایران همه کس میرن این جا عکس میگیرن از همان وقت دلش میخواست برج میلاد را ببیند

تاریکی این جا با تاریکی نرم قنات چقدر فرق داشت ابوالحسن یک روز توی قنات گفته بود چرا روی مسئله ی آب این قدر پیله کرده ای به نظرت مشکل اساسی تری نداری

اونهایی که اون جا رو ندیدن فکر میکنن این چیزها فقط توی قصه ها و فیلم ها اتفاق می افته... جنگ رو میگم...