کتاب مادرمرده های بروکلین نوشته جاناتان لیم است. این اثر با محوریت یک راوی مبتلا به سندروم تورت، ساختاری متفاوت از روایتهای کارآگاهی کلاسیک ارائه میدهد. داستان با تمرکز بر زندگی لیونل اسروگ شکل میگیرد؛ مردی یتیم که از کودکی در یتیمخانه بزرگ شده و بعدها تحت سرپرستی فرانک مینه، رئیس یک گروه کوچک تحقیقات خصوصی وارد جهان زیرزمینی بروکلین میشود. نویسنده در این رمان تلاش میکند همزمان دو مسیر را پیش ببرد: پیشروی یک پروندهی جنایی و نمایش فضای ذهنی فردی که با تیکهای ناگهانی و اجبارهای رفتاری زندگی میکند.
تا حالا متوجه شده اید که همه چیز را به توره ام ربط می دهم؟ بله، درست حدس زدید. این هم یک تیک است. شمارش یکی از نشانه های بیماری است؛ ولی شمارش نشانه ها هم خودش یک نشانه است؛ یک تیک پلاس اولترا.
من فرا توره دارم. با فکر کردن به تیک زدنْ ذهنم به تکاپو میافتد، افکارم می خواهند هر نشانهٔ احتمالی را لمس کنند. لمسِ لمس. شمارشِ شمارش. فکر کردن دربارهٔ فکر کردن. اشاره به اشاره به توره.
به نوعی مانند حرف زدن دربارهٔ تلفنْ پشت تلفن است، یا پست کردن نامه هایی در توضیح مکان صندوق پستی های مختلف. یا مانند کش دهنده ای که حکایت های موردعلاقه اش همه دربارهٔ کش دادن باشد