«در عین ملالت از مذهب جزم که به ما هیچ نمی‌‏آموزد و هم از شکاکیت که هیچ نویدی نمی‌‏دهد، حتی آرامش خاطری را که در جهل و بی‌‏خبری هست، در حالی که اهمیت معرفتی که ما نیازمند آنیم شوق طلب را در ما برمی‌‏انگیزد و تجربۀ ممتد اعتماد ما را نسبت به همۀ دانشی که به زعم خود داشتیم و چنان می‌‏نمود که از عقل محض حاصل آمده است متزلزل ساخته است، چه می‌‏توانیم کرد جز اینکه این پرسش نقادانه را که با پاسخ آن می‌‏توانیم به راه و رسم آیندۀ خود انتظام بخشیم مطرح سازیم که آیا مابعدالطبیعه اصولا ممکن است؟ اما این پرسش را نباید با ایراد اعتراضات شکاکانه بر اقوال خاصی از یک مابعدالطبیعۀ موجود (زیرا در حال حاضر ما هنوز بر معتبر بودن هیچ مابعدالطبیعه‌‏ای صحه نگذاشته‌‏ایم) بلکه می‌‏باید بر اساس مفهوم این علم، که فعلا وجود خود آن محل نزاع است، پاسخ گفت.»

در جهان امروز، مفاهیمی چون «حقوق»، «دموکراسی» و «جمهوری‌خواهی» بیش از هر زمان دیگری در کانون جدال‌های نظری و عملی قرار گرفته‌اند...

(وحدت وجود، اثبات خدا)

استعاره ها چگونه در دانش جامعه شناسی برساخت شده و چگونه در فرایند ایجاد نظریه های جامعه شناسی تأثیر دارند.

سرودن نان سفری است شگفت انگیز سفری که از همکاری باستانی انسان با میکروارگانیسم های زنده در فرایند تخمیر آغاز می شود. از شورش ها و انقلاب هایی می گذرد که برای شان برپا شدند و به تقدس آن در آیین های مذهبی و حضورش در ادبیات و اساطیر ختم می شود.

دکتر مصطفی الحسن در این کتاب در پی آن است که اندیشه‌های نصرابوزید را تبیین کند و ترتیب اندیشه‌های وی را درباره‌ی برخی از موضوعات مانند آنچه اهل سنت پذیرفته است؛ بازنگری نموده و گردآورده است؛ ازاین‌رو این کتاب بیشتر به «گفتار در گفتار» می‌ماند؛ بدین صورت که مؤلف اندیشه‌های ابوزید را مطرح می‌کند و اندیشه‌های خود را بر آن می‌افزاید و باروری اندیشه را هدف غایی خویش اعلام می‌کند...